Home Nieuws Uitgelicht Uitgelichte foto's Over Puppies Tentoonstellingen Fotogalerij Contact
© Copyright 2014, alle rechten voorbehouden. De foto’s op deze website mogen niet worden gekopieerd zonder schriftelijke toestemming van de eigenaar.
Basset Fauve de Bretagne
Du Début de la Chasse

Uitgelicht

Étoile du Début de la Chasse (Sterretje) Laurette du Début de la Chasse (Libelle)  Even een goednieuws bericht uit Oosterbeek. Met Suus gaat het goed, ze groeit als kool en wordt met de dag inventiever. De papiermand is reuze aantrekkelijk, die haalt ze iedere dag leeg. Doosjes en krakend papier hebben de voorkeur. Ze ziet de hele woonkamer, keuken en tuin als grote uitdaging, overal is wel iets mee uit te halen. Favoriet is het schapenvachtje dat op de hocker ligt, daar gaat ze iedere dag op haar manier een gevecht op leven en dood mee aan. Suus kan zich heel goed vermaken, laat haar maar schuiven. Maar ze is ook van de gezelligheid, ze zoekt ons wel op. Vorige week heeft ze kennisgemaakt met twee hondjes van vrienden van ons. Ging heel goed, een van de twee is ook een pup, vier weken ouder dan Suus. Het laat zich raden: keten!  Echt scoren doen we als we met haar op pad gaan. Vorige week kort naar de hei, van de week een paar bezoekjes aan het dorp. Waar je ook komt, iedereen wil meer weten over deze nieuwe dorpsgenoot. Gisteren is ze meegeweest naar de markt. Hoe vaak heb ik al moeten vertellen dat het een Fauve de Bretagne is? In de boekhandel waren de verkopers zo onder de indruk dat ze op de toonbank werd gezet om haar eens goed te bekijken, bij de apotheek ging mijn beurt voorbij omdat ik aan de praat werd gehouden. Over Suus. Bij thuiskomst merk je wel dat alle indrukken verwerkt moeten worden, zelf na een kort uitstapje heb je geen kind aan Suus. Die pit gerust een gat in de dag.  De opvoeding begint een beetje vorm te krijgen, je moet natuurlijk eerst een ontdekken wat je aan elkaar hebt. Keihard bijten in tenen (al dan niet in schoen gestoken) doet ze niet meer, maar met een beetje pech hangt ze nog wel in je broekspijp of shirt. Toch begrijpt ze het woord nee (als het haar zo uitkomt tenminste). We hebben al wel ontdekt dat het bieden van een alternatief speeltje bij ondeugende acties succesvol is, zo blijft het gezellig.  Het is wel een hondje dat doorgaat tot het gaatje. Die kans krijgt ze voorlopig niet, maar aan pit geen gebrek. Gelukkig is voor haar de bench een rustpunt, soms is het na druk spelen even muiten, maar meestal geeft ze zich direct over aan een dutje (van een paar uur). De nachten gaan prima, we horen haar niet en elke ochtend is ze weer blij om ons te zien. Bestaat er een leuker begin van de nieuwe dag? Suus is zo schattig als ze net wakker wordt, zo lekker slaperig en superlief. En… ze heeft pas één keer een plasje in de bench gedaan, maar toen duurde de nacht waarschijnlijk net iets te lang.   Vorige week heeft ze de dierenarts ontmoet, ook die was weg van haar. Ik mocht gerust iedere dag even langskomen. Voor een koekje, ‘goodfeeling’ met de praktijk. Overdreven natuurlijk, doen we ook niet, maar het ging haar vooral om de gezelligheid. Een mevrouw in de wachtkamer wilde meteen alles weten over het ras, noteerde een en ander. Ze had Suus het liefst meegenomen, maar die vlieger ging mooi niet op. Een berichtje van een nieuw baasje die heel blij is met de pup Dit is de papierversnipperaar Hoedic de la Fontaine du Ray Deuh (Fientje) Ik ben geimporteerd uit Frankrijk Wat een geweldige pup, onze Suus. Alhoewel pup… het wordt al een echt hondje. Ze groeit als kool, weegt inmiddels ruim zeven kilo schoon aan de haak. Afgelopen maandag heeft ze haar laatste entingen gehad, dus we kunnen nu ook met haar naar terreinen waar meer honden komen. En dat gaat super, ze heeft nu al een paar favorieten waarmee ze graag speelt. Zoals Cas, een Beaglepup uit de buurt die twee dagen jonger is. Mooi setje hoor! Of Pip, de pup van vrienden van ons die gisteravond weer even kwam buurten. Grote honden vind ze trouwens ook reuze interessant, tot nu toe zijn haar ervaringen alleen maar positief.  We trainen Suus sinds deze week met een fluitje en een hondenkoekje. En het werkt, ze komt als een dolle op ons af wanneer we haar fluiten. Geen garantie natuurlijk, want als het écht interessant is, mogen we gewoon even wachten. Maar het begin is er in ieder geval! Aan de lijn lopen gaat goed, al gaat ze wel van links naar rechts en is alles interessant genoeg om even te stoppen en goed te bekijken. Zo leuk, die onbevangen verwondering zoals je ook bij kleine kinderen ziet.   We hebben inmiddels een grotere bench aangeschaft, de vorige werd al aan de krappe kant. Suus ligt er graag in, het is haar plek, ze is dan los van alles en iedereen. Ze wandelt zelfs af en toe naar binnen om speelgoed te halen. Baldadig is ze vaak genoeg, vooral als de jongens met haar spelen. Maar van het ongecontroleerde bijten in veters en broekspijpen zijn we al af (meestal althans). Vermanend toespreken werkt goed, het lijkt wel of ze zich dan zelfs een beetje schaamt. Ze merkt al goed wanneer je het echt meent, een besmuikt lachje registreert ze al, dan is het bal.  Haar liefde voor oud papier zit diepgeworteld, de papiermand wordt dagelijks meerdere keren door haar geleegd. Vooral stevige kartonnen doosjes zijn leuk, daar kan eindeloos mee knutselen. Het liefst vind ik haar als ze net wakker is, een beetje suf nog, en uit de bench mag. We worden dan overladen met kusjes. Wat een schatje! Het is leuk om te ervaren dat ze steeds meer op ons gericht raakt, we beginnen een team te worden, ze hoort er met de dag een beetje meer bij.  Een berichtje van het baasje van Suus   Met Suus gaat het super, die groeit als kool en wanneer het haar zo uitkomt luistert ze ookJ. Met wisselen van tanden en kiezen is ze al aardig op dreef, gelukkig wordt het bijten daarmee een stuk minder pijnlijk.  Suus is een kampioen in ondeugd, haar mooiste moment van de dag is stoeien met andere honden. Ze is voor niets en niemand bang (zelfs niet voor Henk, de geit die we elke ochtend ontmoeten op het veld) Suus is snel en sterk. Met haar puppycharme, vrolijke voorkomen en slimmigheid komt ze nu nog overal mee weg. Zelfs bij de katten, die toch echt vonden dat zij hier thuis de meeste rechten hebben. Maar Suus heeft wel respect, je ziet dat ze vanuit haar instinct al heel goed kan inschatten met wie ze een relletje kan schoppen en wie daar minder van gediend is.  In het bos en op de hei gaat het, als we alleen met haar zijn –vooralsnog- prima. Ze komt wanneer we haar fluiten, kiest haar route maar blijft opletten waar we zijn. Dat doen wij ook, maar dat hoeft zij niet te weten natuurlijk. Het zal over een poosje, als het jachtinstinct boven komt bovendrijven, ongetwijfeld veranderen. Over drijven gesproken; het blijft een waterliefhebber, de vijver en beekjes in het bos kunnen niet met droge poten gepasseerd worden. Vorige week zijn we even bij de vijver gaan zitten en toen zwom ze ook echt, super.   Volgende week mag Suus voor het eerst mee op vakantie naar Schiermonnikoog, we hebben een huisje gehuurd waar ze welkom is. Benieuwd hoe ze reageert op het strand en de zee(honden). Een fiets met een mand of karretje er achter regelen we daar wel.   Als ik dit berichtje zelf doorlees, is het weer een lofzang van a tot z. Terwijl Suus toch echt bij tijd en wijle zéér ondeugend is. Maar ja, wie kunnen we daar de schuld van geven? We wilden een hond met karakter, een beetje pit. Die hebben we gekregen. Twee weken geleden kwam ik trouwens in het dorp een mevrouw tegen met Bo (of Beau) een reu van bijna 14 uit Apeldoorn. Jawel hoor, een oud-oom van Suus, uit de roedel van Bertrand. Grijze snoet, een beetje stram inmiddels, niet meer zo knap, maar nog wel even eigenwijs. En het baasje vertelde dat ze nog steeds totally in love met hem is. Kijk, dat is nou leuk! Een update over Suus
Een berichtje van het baasje van Ottello Goedemorgen Bertrand, Een rustige nacht gehad. Die kleine heeft goed geslapen, hoorde hem voor het eerst om half drie een beetje rommelen. Toen op het krantje gezet, terug in de bench, meneer checkte even of we allebei in bed lagen en is weer gaan slapen als een roosje. Om kwart voor zes werd ik wakker omdat ie met z'n knuffel lag te spelen. Hoe fijn kun je wakker worden met zo'n aanzicht.... je ogen openen en het mooiste liefste hondje naast je te zien, je aankijkt met twee bruine kraalogen, zo blij kwispelt dat je hem er wel uit moet halen. Even netjes op de krant en omdat het nog zo vroeg was even in bed genomen. Oei...... dat vond ie fijn!! Op z'n rug liggend buikje kietelen en oortjes kriebelen. Hij viel in een diepe slaap en wilde niet meer uit bed! Zie hem liggen die schone slaper! Languit op z'n rug, totale overgave. Zo! Dat recht heeft ie zich weer verworpen....!! Haha... Die kleine doerak is ons allemaal om zijn poten aan het winden.... het is een charmeur eerste klas! Ja.... vandaag is het weer nog meer dan gisteren.... Staaapelgek zijn we op hem, onvoorwaardelijke liefde en hij doet het zo goed!! Lieve groetjes, de baasjes van Otto
Goedemorgen Bertrand,  Laat mij dit jaar de eerste zijn om de kinderen van Fien te feliciteren! Morgen worden ze twee. Suus (oorspronkelijk Noisette) is de hond waar we op hoopten: vrolijk, enthousiast, lief en -als het haar zo uitkomt- best gehoorzaam. Ze luistert goed, is slim en begrijpt alles. Tegelijk is ze ook stronteigenwijs en fanatiek. Dat laatste slaat op spelen, stoeien, uitdagen, met stukken touw, schapenvachtjes, takken.  Suus is een verrukkelijke Fauve, van haar wil ik er wel tien! Maar da’s niet handig, realiseer ik me ook wel. We zijn nog steeds heel blij dat we een pup uit jouw roedel hebben gekregen, Suus heeft het karakter en de looks waar we dol op zijn! Ze mankeert nooit iets. Het is een enorm opgewekt portret. Iedere ochtend loop ik met een groepje hondenbezitters naar een groot veld, hier iets verder op. Daar is snelle Suus aanjager van kattenkwaad. Ze heeft haar favorieten, maar speelt uiteindelijk met groot en klein. Altijd slim. Vooraf inschatten of het een leuke hond is, een handig voorbehoudje om ellende voor te blijven.  In het bos, in de duinen, op de heide en het strand loopt ze heel goed mee, los. Ze is gek op konijnen en alles wat vliegt, neemt haar tijd, maar komt altijd weer terug. Dat is wat ik wilde; een hond die zichtbaar plezier heeft in lange wandelingen, maar niet aan de lijn hoeft. Regelmatig kom ik mensen tegen die me vragen of het wel kan, een Fauve die niet aangelijnd is. Ze hebben wel een imago hoor! Ik leg dan telkens uit dat je ze als pup al het vertrouwen moet geven, met ze moet oefenen. Omdat ze juist in de periode dat ze nog heel afhankelijk- en op het baasje gericht zijn, goed te trainen zijn. Het idee dat Fauves nooit vrijheid proeven is voor mij onbegrijpelijk. Ik heb me laten wijsmaken dat honden niet altijd aangelijnd zijn, niet weten wat ze missen, dat het niet erg voor ze is. Maar als je ziet hoeveel plezier je ze ontneemt, kan ik me dat nauwelijks voorstellen.   We hebben Suus inmiddels laten steriliseren. Even speelde ik met de gedachte om haar een keer een nestje te laten krijgen (en er dan een pup uit te houden). Los van het vinden van een leuke reu, het werk en de tijd, was vooral het vooruitzicht om pups uiteindelijk mee te geven aan mensen die je niet kent, genoeg reden het niet te doen. Het idee dat ze misschien niet goed terechtkomen, zou me niet loslaten. Ik zou er beroerd van worden zelfs. Ik kan me nog goed herinneren hoeveel voorbehoud en slagen om de arm jij inbouwde toen we voor het eerst langskwamen. Dat kwam mij helemaal niet uit, natuurlijk. Onze hond Teun was net dood, die mistte ik omdat ik thuis werk verschrikkelijk. Ik wilde meteen weten of we een pup konden krijgen. Met terugwerkende kracht snap ik je wel. Fauves zijn geen hondjes ter decoratie, een ras dat je er ‘even bij neemt’ of alleen kiest op basis van schattigheidswaarde. Het zijn karaktervolle, energieke en ondeugende types. Honden die aandacht, tijd en energie vragen. Heb je dat, dan krijg je ook wat!   Morgen krijgt Suus haar 3de Ludde, dat is zo’n schapenvachtje van Ikea. Daar is ze een jaar de koning te rijk mee. Lekker aan trekken, pluizen, mee slingeren en sleuren, haar krachten meten met wie ook maar even tijd heeft. Ze doet haar naam alle eer aan, Noisette. Ze is met afstand de komische noot in ons gezin.  Hartelijke groet, Sandra Een berichtje van het baasje van Suus Clubdag 2016  Zondag 9 oktober; Een heerlijke droge dag die wat fris begon maar waar het zonnetje al snel verandering in bracht. Tussen 10.00 en 10.30 uur druppelden de mensen en de honden binnen. Eerst gezellig koffie of thee drinken met elkaar. Omdat er verder geen aanmeldingen waren gekomen van leden die geïnteresseerd waren in het voorzitterschap en niemand van de aanwezige leden bezwaar had tegen het voorstel om Rob Mettinkhof te benoemen tot voorzitter kon dit zo passeren. We danken Amanda van Grondelle nogmaals en heten Rob welkom als onze nieuwe voorzitter.  Daarna kreeg Jan van Muyden het woord om onze jubilaris, Bertrand Schuurman, die dit jaar 40 jaar fauves fokt, in het zonnetje te zetten. Mandy Nellestein had in opdracht van de vereniging een aantal van Bertrand zijn honden geschilderd. Dit werd aan Bertrand overhandigt. Hij was er zichtbaar erg blij mee en bedankt alle leden voor dit geweldige cadeau. Ook hadden een aantal aanwezige leden zelf iets leuks en/of lekkers voor hem meegenomen. TOP! Bertrand, die van de hele organisatie van dit “feestje” niets meegekregen had, was best een beetje overdonderd.  Rob vestigde even de aandacht op de clubdag van volgend jaar, de club bestaat dan 5 jaar en dit willen we natuurlijk vieren. De wandeling in de ochtend met elkaar willen we zo laten maar voor de middag willen we enthousiaste leden vragen om in een activiteiten commissie plaats te nemen en te helpen om een leuk programma in elkaar te zetten.  Degenen die dit willen kunnen zich aanmelden bij het secretariaat. ( secretariaat@rbfdb.nl )  Voor de wandeling nog even met z’n allen op de foto! Het viel niet mee om honden (en eigenaren) er goed op te krijgen.
Er volgde een heerlijke wandeling waarbij het goed was te zien dat er zoveel fauves lekker los meeliepen!
Bij terugkomst gezellig met z’n allen lunchen. Het weer was zo lekker met dat zonnetje erbij dat we heerlijk buiten hebben kunnen zitten. Aan de honden die hun ogen nog open konden houden de taak om op te letten of er niets eetbaars op de grond viel
Jammer dat niet alle mensen op de foto staan..
Uitgelicht